ข้ามไปที่เนื้อหาหลัก

สร้างการรับรู้กับแบรนด์โรงแรมเล็ก

ต่อเนื่องจากครั้งที่ผ่านมาว่า เราเลือกได้ว่าจะให้ลูกค้ารับรู้เราในแบบไหน อย่างไร ทุกอย่างอยู่ที่การแสดงออกของเราผ่านช่องทางต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นรูปลักษณ์ภายนอกจากสถาปัตยกรรม การตกแต่งภายใน ตราสัญญลักษณ์ การเลือกสี  การเลือกรูปแบบตัวหนังสือ  ไปจนถึงกลไกลที่สำคัญภายในคือทีมงานของเรา  ตั้งแต่การแต่งกาย บุคคลิกภาพ การพูดจา มายาทต่างๆ

สิ่งต่างๆที่กล่าวมาข้างต้นล้วนเป็นปัจจัยในการกำหนดทิศทางของการสร้างการรับรู้

คำถามที่พบบ่อย คือ แล้วโรงแรมขนาดเล็กจะทำอย่างไรให้ลูกค้ารู้จักเราในแบบที่เราต้องการ ?

เรื่องนี้อยากจะยกตัวอย่างเปรียบเทียบให้ฟังในแบบที่อยากลองให้คิดตามไปทีละขั้นทีละตอน

ถ้าเรานึกย้อนไปถึงสมัยที่เราไปเข้าโรงเรียนใหม่ ย้ายโรงเรียน เข้าเรียนมหาวิทยาลัย จนกระทั่งทำงานในที่ทำงานต่างๆ  เราก็มีเพื่อนหลากหลายในแต่ละที่ เพื่อนสมัยนักเรียน เนื่องจากใช้เวลาร่วมกันทั้งเรียนทั้งเล่น การทำความรู้จักกับเพื่อนร่วมชั้นเรียนจึงไม่ยากเย็น เราก็จะรู้ว่า เพื่อนคนนี้เวลาทำข้อสอบ จะชอบบอกว่า ทำไม่ได้ แต่คะแนนออกมาได้เกรดดีๆทุกที  เพื่อนคนนั้นเวลาทำงานกลุ่ม ไม่ค่อยช่วยเหลือ ชอบอ้างว่าต้องรีบกลับบ้าน ไม่ยอมอยู่เย็นช่วยทำงานกลุ่ม  เพื่อนคนนู้น รับประทานอาหารกลางวันมูมมามมาก เคี้ยวข้าวเสียงดังแจ็บๆ น่ารังเกียจมาก   ความแตกต่างของลักษณะนิสัยแต่ละคนที่เราสังเกตเห็นได้จากพฤติกรรมของเขา ทำให้เรามักจะตั้งฉายาให้เพื่อนแต่ละคนแตกต่างกันไป  แต่ถ้าเมื่อไหร่ใช้ฉายาเรียกเพื่อนคนหนึ่ง ทุกคนก็จะเข้าใจได้ว่าหมายถึงใครในห้อง  เช่น ไอ้แก่  ทุกคนรู้ว่าหมายถึงเพื่อนที่มีหน้าแก่ เมื่อเทียบกับเพื่อนๆในรุ่นราวคราวเดียวกัน  เป็นต้น

พอถึงวัยทำงาน เพื่อนที่ทำงานก็แตกต่างจากเพื่อนสมัยนักเรียน อาจต้องใช้เวลาในการทำความรู้จักกันมากขึ้น เพราะเวลาส่วนใหญ่ที่ใช้ร่วมกันอาจจะเป็นแค่การร่วมรับประทานอาหารกลางวัน หรือมื้อเย็นบ้างตามโอกาสต่างๆ  ส่วนที่เหลือในเวลาทำงาน บุคคลิกของแต่ละคนอาจแตกต่าง ระหว่างเวลาทำงานกับเวลาหลังเลิกงานเพื่อสังสรรค์   ดังนั้นกว่าจะเข้าใจ เรียนรู้ว่าจริงๆแล้วเพื่อนที่ทำงานคนนี้ที่แท้จริงแล้วมีนิสัยอย่างไร  หรือบางคนเราอาจจะดูไม่ออกเลยก็ได้ว่าเขาเป็นคนอย่างไร เพราะเขาแยกบทบาทของตัวเองอย่างชัดเจนระหว่างเวลาทำงานกับเวลาส่วนตัว   ในขณะเดียวกัน การตั้งฉายาให้กับเพื่อนร่วมงานก็ยังคงมีคล้ายๆกับสมัยเรียน แต่อาจรุนแรงกว่าในกรณีที่เกิดความขัดแย้งกันในที่ทำงาน  บางครั้งกว่าเราจะรู้ว่าที่แท้เขาเป็นคนแบบนี้ อาจต้องใช้เวลานานหลายปี

การสร้างการรับรู้สำหรับโรงแรมขนาดเล็ก จริงๆแล้วก็ไม่แตกต่างกับการเรียนรู้ทำความรู้จักกับเพื่อนในช่วงวัยต่างๆ  เพราะการที่เราจะรับรู้ว่าใครเป็นอย่างไร  มีส่วนประกอบ 2 ส่วนคือ
1) การแสดงออก หรือพฤติกรรม
2) ระยะเวลา


เพราะเพื่อนเราแสดงออกหรือมีพฤติกรรมแบบนั้นอย่างสม่ำเสมอและต่อเนื่องมาเป็นระยะเวลานาน จนเรารับรู้ว่าเพื่อนคนนี้มีนิสัยอย่างไร และเราควรจะวางตัวกับเพื่อนคนนี้อย่างไร

เช่นเดียวกันกับโรงแรมขนาดเล็ก  คุณสร้างกิจการที่มีรูปแบบทางสถาปัตยกรรม การตกแต่งภายในที่โดดเด่นดึงดูดความสนใจของลูกค้าให้อยากเข้ามาสัมผัส  แต่เมื่อลูกค้าเข้ามาสัมผัสแล้วอาจจะชอบหรือไม่ชอบในบริการที่คุณจัดให้ การรับรู้ที่เกิดขึ้นก็ชัดเจนว่าจะประทับใจหรือไม่ประทับใจ  และเมื่อมีการตอกย้ำบ่อยครั้งจากกลุ่มเพื่อน หรือคนรู้จัก รวมไปถึงรีวิวต่างๆที่ออกมาต่อเนื่อง ย้ำซ้ำๆในจุดเดิมไม่ว่าจะด้านดีหรือไม่ดี  การตอกย้ำในการรับรู้ของลูกค้าก็จะจดจำในทิศทางนั้นๆ ซึ่งจะมีผลต่อการตัดสินใจในการใช้บริการครั้งต่อไป

เพราะฉนั้น คุณเลือกได้อีกเช่นกันว่า การแสดงออกของทีมงาน ผ่านขั้นตอนในการให้บริการในส่วนต่างๆนั้น ไม่ใช่เพียงแต่มีระเบียบวิธีปฏิบัติภายในโรงแรมเท่านั้น แต่การทำความเข้าใจกับทีมงานให้เห็นความสำคัญในการสร้างจิตสำนักของการให้บริการที่ดี สม่ำเสมอและต่อเนื่อง จะช่วยสร้างชื่อเสียงให้กับโรงแรม และสร้างการรับรู้ที่ดีให้กับโรงแรม

สิ่งปลูกสร้างภายนอกเป็นสิ่งจูงใจให้ลูกค้าเข้ามาใช้บริการ แต่การบริการข้างในจะเป็นตัวตอกย้ำ และการสร้างการรับรู้

ทุกอย่างต้องใช้เวลา  แต่เราสร้างได้ด้วยการมีวินัยของทีมงาน และความเข้าใจของทีมงานถึงความสำคัญในการให้บริการที่ดี

ความคิดเห็น

โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้

BR2-01 : โรงแรมเปลี่ยนแบรนด์บ่อย ๆ จะดีเหรอ

เวลาเราเห็นโรงแรมที่พักตามสถานที่ต่าง ๆ มีการ เปลี่ยนแบรนด์ กันบ่อย ๆ เราก็มักจะสงสัยว่า ทำไมต้องเป็นแบบนั้น ครั้งที่แล้วเรามาพักยังชื่อโรงแรมนี้อยู่เลย ทำไมมาคราวนี้เปลี่ยนไปอีกแล้ว หรืออีก  2  ปีถัดไปกลายเป็นอีกชื่อไปแล้ว เรามาดูกันว่าเรื่องนี้มีเหตุและปัจจัยอะไรบ้างที่เกี่ยวข้อง การบริหารจัดการโรงแรม นั้นมีได้หลากหลายแบบในด้านธุรกิจ ได้แก่ 1. การทำสัญญาว่าจ้างบริหารงานแบบเต็มรูปแบบภายใต้เชน หรือที่เราเห็นตามจังหวัดต่างๆที่มีชื่อโรงแรมตั้งต้นด้วยชื่อเชน หรือชื่อแบรนด์โรงแรมในกลุ่มเชนนั้น ๆ และตามด้วยชื่อโรงแรมเดิม หรือสถานที่ตั้ง หากกลุ่มโรงแรมนั้นมีแบรนด์โรงแรมหลายแบรนด์ การพิจารณาเข้าร่วมบริหารจัดการก็จะต้องพิจารณาในรายละเอียดของข้อกำหนดของแต่ละแบรนด์ว่า คุณลักษณะและคุณสมบัติของโรงแรมที่จะอยู่ภายใต้แบรนด์นั้นต้องประกอบด้วยอะไรบ้าง เช่น จำนวนห้องพัก ขนาดห้องพัก สิ่งอำนวยความสะดวก เป็นต้น เพื่อที่จะได้วางตำแหน่งของสินค้าให้เหมาะกับสภาพธุรกิจและแนวโน้มในการทำธุรกิจในอนาคต ในขณะเดียวกันก็ไม่ทำให้กระทบต่อภาพลักษณ์ของแบรนด์ในภาพรวม การทำสัญญากันในลักษณะนี้อาจเป็นการร...

#BR1-01 : สร้างแบรนด์โรงแรมให้ชัดเจน

หลายปีที่ผ่านมามีแต่การยุยงให้คนนำที่ดินว่างเปล่า หรือบ้านเก่าที่มีอยู่มาทำเป็นที่พัก โรงแรมขนาดเล็ก โฮมสเตย์ และอื่นๆอีกมากมาย และมักจะเป็นมุมมองเพียงด้านใดด้านหนึ่ง  และอาศัยตัวอย่างจากความสำเร็จจากโครงการอื่นๆมาเป็นตัวกระตุ้น โดยมักจะขาดประเด็นเรื่อง " ความอยู่รอดของธุรกิจ " แต่จะเน้นเพียง "การสร้างให้แล้วเสร็จ" เพราะเป็นสิ่งที่สามารถจับต้องได้ มองเห็นจากภายนอกได้ชัดเจน และนำสิ่งก่อสร้างที่แล้วเสร็จมานั่งเชยชม แล้วค่อยคิดอ่านกันแบบระยะยาวต่อไปว่าจะทำอย่างไรให้ธุรกิจอยู่รอด การสร้างตัวตนหรืออัตลักษณ์ ซึ่งหมายถึงลักษณะเฉพาะของสิ่งใดสิ่งหนึ่งที่ทำให้สิ่งนั้นเป็นที่รู้จักหรือจำได้ เป็นปัจจัยที่อยากชวนให้มานั่ง ขบคิดกันให้ตกผลึก เพื่อทำให้การสร้างตัวตนของสินค้าและบริการของคุณในธุรกิจสามารถเป็นที่จดจำและเป็นที่รู้จัก โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ธุรกิจโรงแรมที่พัก ซึ่งเกิดขึ้นราวกับดอกเห็ด ถ้าขาดเอกลักษณ์ในความเป็นตัวตนที่ชัดเจน ก็ยากที่จะอยู่รอดปลอดภัยในระยะยาว ลองกลับมานั่งเปรียบเทียบดูว่า เวลาเราคบเพื่อน ไม่ว่าจะเป็นเพื่อนที่โรงเรียน มหาวิทยาลัย ที่ทำงาน หรือสมาคมต่างๆ...

BR3-02 : จะทำอย่างไรกับพวกบ้าถ่ายรูปแบบไม่เกรงใจดี

มีคำถามเข้ามาแบบถี่ ๆ มากขึ้นว่า จะ ทำอย่างไรกับพฤติกรรมของลูกค้าที่คลั่งไคล้การถ่ายรูปดี   ? น่าแปลกใจพอสมควร แต่ในขณะเดียวกัน ก็เห็นด้วยว่า บางครั้งพฤติกรรมของลูกค้าก็ก้าวข้ามความเหมาะสม รู้จัก “ควร” หรือ “ไม่ควร” ไปในหลาย ๆ กรณี เพียงเพราะคิดว่า “ฉันต้องการภาพไปโพสลงในโซเชี่ยลมีเดียของฉัน” ไม่ว่าจะเป็นเฟสบุ๊ก อินสตาแกรม หรือทำเป็นวิดีโอภาพเคลื่อนไหวเผยแพร่ในช่องยูทูปของตนเอง หรืออยากนำไปลงตามกลุ่มต่างๆที่ตนเองเป็นสมาชิกอยู่ เช่น ชมรมกล้องถ่ายภาพยี่ห้องต่างๆ หรือกลุ่มท่องเที่ยวหลากหลายกลุ่ม ประสบการ์ณที่ไม่พึงประสงค์ของผู้ที่ชื่นชอบการถ่ายรูปมีหลายแบบ หลายประเภท เช่น ถือกล้องเดินเข้ามาในร้าน และตะลุยยิงภาพถ่ายทุกมุม ทุกบริเวณ เดินทั่วทุกบริเวณไม่เว้นแม้แต่ห้องน้ำ และเดินกลับออกไปเฉย ๆ สถานที่ติดป้ายว่า “ขอสงวนสิทธิ์เฉพาะผู้ใช้บริการร้านอาหารเท่านั้น” แต่ไม่สนใจกับป้าย และไม่สนใจคำพูดที่พนักงานชี้แจง เดินถ่ายรูปต่อไป และเดินออกไปเมื่อถ่ายรูปเสร็จ สถานที่ติดป้ายว่า “พื้นที่กำลังอยู่ระหว่างปรับปรุง ห้ามเดินผ่าน อันตราย” ก็จะเดินเข้าไป มุดใต้เชือกที่ขึงกั้นทางเอาไว้ ขนอุป...